lunes, 13 de abril de 2009

Una joya musical


Las vacaciones a veces nos sirven para retomar asuntos pendientes, como las películas que no se han podido ver en su momento por falta de tiempo. Durante esta semana santa, he descubierto Once, una película musical irlandesa del año 2006 que gira en torno al encuentro entre un músico callejero( encarnado por el vocalista del grupo The Frames) y una emigrante checa que fructificará en la grabación de un álbum. Lo más destacable de la película es la banda sonora, llena de canciones preciosas entre las que destaca Falling slowly, cantada a dúo con Marketa Iglova, ganadora de un Óscar al mejor tema musical del año 2008.


I don't know you
But I want you
All the more for that
Words fall through me
And always fool me
And I can't react
And games that never amount
To more than they're meant
Will play themselves out

Take this sinking boat and point it home
We've still got time
Raise your hopeful voice you have a choice
You'll make it now

Falling slowly, eyes that know me
And I can't go back
Moods that take me and erase me
And I'm painted black
You have suffered enough
And warred with yourself
It's time that you won

Take this sinking boat and point it home
We've still got time
Raise your hopeful voice you had a choice
You've made it now
Falling slowly sing your melody
I'll sing along

martes, 7 de abril de 2009

La soledad de los números primos


La soledad de los números primos de Paolo Giordano cuenta la historia de una peculiar pareja desde el instituto hasta la edad adulta. Desde un principio, ambos se reconocen como seres atormentados por dos hechos trágicos ocurridos en su infancia que van a marcar sus vidas: un accidente de esquí que condenará a Alice a una cojera de por vida y el sentimiento de culpa de Mattia por su implicación en la desaparición de su hermana gemela.
Estos hechos determinarán también que ambos recurran al autocastigo físico como un medio de evasión y de lucha contra el sentimiento de culpabilidad: ella cayendo en la anorexia y él, infringiéndose heridas desde que perdió a su hermana.
Con estas circunstancias será complicado relacionarse normalmente con su entorno e incluso entre ellos. Mattia, apasionado por las matemáticas, identificará su relación con la de los números primos: un conjunto de números con mucho en común pero condenados a mantenerse cada vez más separados.

Entrevista a Paolo Giordanoen Pagina2

viernes, 3 de abril de 2009

Todas ás respostas as preguntas que nunca te fixeches

Neste libro de Philippe Nessmann e Nathalie Choux, editado pola Faktoria K de libros, atoparás todas as respostas para cachar nas patacas aos pais e aos profes!, ordenadas por temas moi variados: expresións, historia, inventos, ocio e deporte, costumes...Por que Papá Noel se viste de vermello e branco?, de onde vén o nome de Atlas?, que significan as dúas letras da expresión OK, que significa a letra E nos códigos que aparecen nas composicións dos alimentos?...


Hoxe, cando estamos a piques de comezar as vacacións de Semana Santa non está de máis saber a orixe da tradición dos ovos de Pascua e como no, neste libro atopamos a resposta: tradicionalmente, despois do Entroido veñen 40 días de xaxún(a Coresma) na que a Igrexia pedía facer penitencia non comendo nin carne nin ovos. Coma as galiñas continuaban poñendo, os ovos ibánse acumulando e para o comezo da Semana Santa, repartíanse entre os nenos. Curioso, no? Por certo, os bonitos ovos da fotografía inferior son de Ucrania, pero tamén podemolos encontrar moi similares noutros países como Rumanía, Rusia, República Checa, etc


jueves, 2 de abril de 2009

Reunión do Club de lectura : Matilda

O mércores 18 de marzo tivemos a seguinte reunión do noso Club de lectura que xiraba en torno a lectura do libro de Roal Dahl, Matilda e a película do mesmo título cuxo director é Danny de Vito e aproveito estas liñas para comentarvos como se desenvolveu a mesma. Todos os membros participaron de xeito moi activo na mesma e aportaron opinións sobre Matilda moi interesantes. Quedou moi claro que a elección do título foi moi acertada e todos disfrutaron moito coa lectura e o visionado da película. Analizamos pormenorizadamente os personaxes, os episodios, a mensaxe que o libro pretende transmitir, as técnicas utilizadas na película para resaltar distintos aspectos dos personaxes ou escenas, etc. de xeito moi exhaustivo e, por último, comparamos o libro coa película todo isto nun ambiente moi participativo e relaxado. Creo que todos estamos desexando ler e ver as aventuras do próximo personaxe que é: O CAPITÁN ALATRISTE de Arturo Pérez Reverte do que temos os seguintes títulos na nosa/vosa biblioteca: Limpieza de sangre, El oro del rey, El caballero del jubón amarillo, o cómic El capitán Alatriste e tamén a película baseada nesta saga tan popular.





E xa sabedes: "A ler e a ver que son dous días".

Un saúdo
Olga Comesaña

Comecómics en acción

Despois de asormarnos ao mundo de Astérix e Obélix, estamos pensando en adentrarnos un pouco máis en Europa... concretamente Bélxica non parece un mal destino. Aí estannos a esperar Tintín co seu fiel canciño Milú.


Ao igual que con Astérix, os integrantes do club de lectura visionarán unha película e tratarán de establecer relacións coa obra na que se inspira. No caso de Astérix e Obélix contra César (Claude Zidi, 1999) foi relativamente fácil encontrar no film accións tan familiares coma as pelexas na aldea por mor da calidade do peixe, as escaramuzas contra os romanos e os banquetes de celebración das victorias; así como comprobar o grao de fidelidade do vestiario, paisaxes ou recreación da aldea gala. Tamén se reflexionou sobre a adecuación de determinados nomes como: Cayobonus, Detritus ou Edadepiédrix... Ao podermos acceder ao proceso de construción dos decorados e dos efectos especiais tivemos unha visión, se cadra máis desencantada -non eran romanos os que voaban polos aires-, pero si máis completa da película.
Esperemos que disfrutemos tanto na próxima butaca

miércoles, 1 de abril de 2009

De viaxe con Darwin


Nesta semana estamos a viaxar con Charles Darwin na biblioteca. Celebramos o 200 aniversario do nacemento deste famoso naturalista e aínda máis, o 150 aniversario da publicación do seu libro A orixe das especies. A teoría que defendía nel supuxo unha verdadeira conmoción na súa época porque botaba por terra as bases do creacionismo: o mundo foi creado por Deus e algunhas especies extinguíronse por mor do diluvio universal. Para os defensores do creacionismo era unha auténtica aberración soster que as especies evolucionaran sen a intervención divina e aínda máis, que o mesmo home, feito en teoría a imaxe e semellanza da divindade, procedera dun simple mono.

Os libros e revistas que poden ser de utilidade figuran na guía !Re-evoluciónate! e están expostos durante toda a semana nos andeis da entrada. Tamén tedes a posibilidade, unha vez que finalicen as actividades culturais no instituto de levar o caderniño a casa e rematalo utilizando- esta vez si- Internet. Xa sabedes que o grupo que entregue todas as cuestións completas correctamente terá un agasallo.

martes, 31 de marzo de 2009

A libraría máis fermosa do mundo



Se non tes un destino para estas vacacións, dende o Instituto Pino Manso queriamos suxerirvos unha idea: a fermosísima cidade de Porto. A viaxe ten moitas vantaxes: a proximidade lingüística e xeográfica, a vistosidade da cidade, a súa historia... Pero de entre todas, gustaríanos salientarvos unha que ten moito que ver cos libros: a libraría Lello&Irmao.






Fundada en 1906 é todo un prodixio da Arte Nova, como gustan denominala os portugueses, con trazos Neogóticos na súa fachada. Impresionan os seus vitrais e tamén a solemne escaleira. Pero non todo vai ser arte, que opinades do práctico carriño transporta-libros?


Esperemos que estas indicacións teñan froito e poidamos saudarnos neste emblématico edificio, para algúns a libraría máis fermosa do mundo.

lunes, 30 de marzo de 2009

Comeza a Semana de Actividades no IES Pino Manso


Mañá, a partir das 12,50 tédes unha cita na biblioteca para participar, xa sexa como xogador@s ou como mer@s espectador@s, no Torneo de Axedrez organizado pola Vicedirección e o profesorado implicado no Plan Valora sobre a Igualdade de Xénero.

E falando de axedrez, un libro de Rafael Laso Lorenzo recén chegado á biblioteca donde xógase unha dificil partida.


Despois do seu paseo polo monte, o protagonista desta novela curta non soubo voltar a súa casa. Alí empezou todo. Días despois perdeuse tamén entre as liñas do escrito, e máis tarde non lembraba tampouco os anos que ten, nin sabía en que día vive, nin recordaba sequera o seu nome. Comezou a fallarlle a memoria. Porén, o protagonista cre ter unha certeza: é campión do mundo de xadrez, o seu deporte favorito, e ten un novo contrincante cun nome raro: Alzheimer. Xoga ao xadrez contra a máquina, contra a memoria. Soña partidas. Lembra xogadas. Mestura movementos dunhas e doutras sobre os escaques do taboleiro. Memoria contra Alzheimer. Unha novela sobre o xadrez e o Alzheimer.

sábado, 28 de marzo de 2009

Apaga a luz, Mariluz, apaga a luz...

Baixo o lema "Apaga a luz, encende o planeta" a organización wwf internacional propón sumarnos á esta iniciativa mundial para aportar o noso granito de area contra o cambio climático. A través deste acto simbólico, trátase de concienciar aos líderes mundiais para lograr un novo acordo no protocolo de Kioto.

A cita, hoxe sábado de 20,30 ás 21,30.

Máis accións posibles

lunes, 23 de marzo de 2009

Novo título para o bookring de profes


Michael Berg tiene quince años. Un día, regresando a casa del colegio, empieza a encontrarse mal y una mujer acude en su ayuda. La mujer se llama Hanna y tiene treinta y seis años. Unas semanas después, el muchacho, agradecido, le lleva a su casa un ramo de flores. Éste será el principio de una relación erótica en la que, antes de amarse, ella siempre le pide a Michael que le lea en voz alta fragmentos de Schiller, Goethe, Tolstói, Dickens... El ritual se repite durante varios meses, hasta que un día Hanna desaparece sin dejar rastro. Siete años después, Michael, estudiante de Derecho, acude al juicio contra cinco mujeres acusadas de criminales de guerra nazis y de ser las responsables de la muerte de varias personas en el campo de concentración del que eran guardianas. Una de las acusadas es Hanna. Y Michael se debate entre los gratos recuerdos y la sed de justicia, trata de comprender qué llevó a Hanna a cometer esas atrocidades, trata de descubrir quién es en realidad la mujer a la que amó... Bernhard Schlink ha escrito una deslumbrante novela sobre el amor, el horro y la piedad; sobre las heridas abiertas de la historia; sobre una generación de alemanes perseguida por un pasado que no vivieron directamente, pero cuyas sombras se ciernen sobre ellos.

martes, 17 de marzo de 2009

Un cuento de Mario Benedetti

ilustrado por Myriam Cameros, al igual que los dibujos que aparecen en "La Cenicienta que no quería comer perdices".
"Su amor no era sencillo"

También puedes escuchar al propio autor recitandolo aquí.

jueves, 12 de marzo de 2009

Cómic femenino y plural

El cómic creado por mujeres es un fenómeno relativamente reciente; en la década de los 70 surge una corriente que trata de plasmar en sus obras las preocupaciones de las mujeres, mostrando una imagen alejada de la tradicional de los ilustradores varones : mujeres débiles que necesitaban ser salvadas por los hombres, femmes fatales que los llevaban continuamente a la perdición o bien, superheroínas que ofrecían un contrapunto, la mayoría en un segundo plano, a los superhéroes.
Actualmente, las ilustradoras presentan personajes más cercanos que reflejan sus propias vivencias e inquietudes y las de las mujeres en general; desde el agobio por unos kilitos de más a temas más serios como el maltrato(por citar a la autora Rosalind B. Penfold que en su libro"Quiéreme bien" cuenta su propia experiencia, obligada a firmar en este siglo bajo pseudónimo para mantener en el anonimato su identidad )o el incesto("Daddy´s girl" de Debbie Dreschler).

En esta guía sobre ilustradoras hemos seleccionado algunas de ellas y sus trabajos.

También podéis leer un interesante artículo sobre el tema La imágen de la mujer en el cómicde Maria Antonia Diéz Balda realizado para la asociación Ciudad de Mujeres.
Ilustración de la gallega Enma Rios

miércoles, 11 de marzo de 2009

Para entender mejor a las chicas

os presentamos esta semana especial centrada en la mujer tres libros de la autora Gemma Lienas, disponibles en la biblioteca:


EL DIARIO VIOLETA DE CARLOTA
Editorial: El Aleph
ISBN:
978-84-7669-777-1

No es una novela, tampoco un diario íntimo cualquiera: estamos ante una guía subversiva que nos invita a reflexionar a veces con humor, otras con rabia y muchas veces con impotencia sobre la situación de la mujer en el mundo actual. Carlota, animada por el juego que le propone su abuela, observa el mundo con las "gafas violeta" y comprueba cómo situaciones que parecían incuestionables resultan injustas y discriminatorias.
O DIARIO VERMELLO DE CARLOTA
La explosiva Carlota conoce al famoso detective Flanagan, intima con él, establece relaciones sentimentales, practica el sexo y.:. nos lo cuenta paso a paso. Pero I@s lector@s de El diario rojo de Carlota no sólo asistirán a las primeras experiencias sexuales de Carlota, sino que también podrán adentrarse en las informaciones que la protagonista va recabando y va anotando en su preciado diario: acerca de los genitales, de la respuesta sexual, del primer coito, de los métodos anticonceptivos, del embarazo, de la homosexualidad, de las enfermedades de transmisión sexual, de las disfunciones sexuales... El diario, pues, se convierte en un auténtico manual de sexualidad. Si eres chica, disfrutarás con la historia y descubrirás aspectos fundamentales sobre tu propia sexualidad. Si eres chico, te ayudará a entender cómo es la sexualidad femenina.
EL DIARIO AZUL DE CARLOTA

¿Alguna vez has tenido un novio que te controle demasiado, que se enfade si sales con las amigas, que te envíe más de 25 sms durante el recreo y se ponga celoso si hablas con los chicos de tu clase? ¿Has tenido algún amigo que, sin decirte nada, haya sufrido alguna forma de violencia, ya sea física o psicológica, en el colegio? ¿Conoces a algún chico o chica víctima de la violencia en su casa?
Después de las aventuras amorosas con Flanagan y Koert, y con ganas de tomarse unas vacaciones sentimentales, Carlota decide empezar un diario sobre la violencia de género, un problema que hace siglos que existe pero que no se ha hecho visible hasta los últimos años. A partir de testimonios que va recogiendo, algunos muy cercanos, y de información que recibe, como siempre, de parte de su madre, su abuela y su tía Octavia, Carlota escribe este diario azul que tenéis entre manos, y que también habla de la violencia escolar y la violencia infantil, que funcionan con mecanismos similares a los de la violencia de género: a partir de ideas que la tradición da por buenas, algunas personas se creen superiores a otras, y abusan de ellas.

martes, 10 de marzo de 2009

Escritoras

Ayer hablábamos de oficios tradicionalmente femeninos. Hoy, queremos rendir un homenaje a las mujeres que se dedican a escribir. Una actividad en la que actualmente parecen no existir diferencias de roles- a pesar de que algunos sigan empeñados en hablar de "literatura femenina"-, que ha conocido un largo camino protagonizado por mujeres como George Sand-seudónimo de Aurore Dupin-, Virginia Woolf o Colette. Buena fe de ello da el libro Las mujeres que escriben también son peligrosas de Stefan Bollmann: una selección de escritoras de todas las épocas, con sus retratos, un pequeño texto y un cuidado diseño.


Aquí os dejamos también dos documentos geniales; por un lado, un fragmento de la "Carta a Eduarda" de Emilia Pardo Bazán en el que expone la mala consideración de la mujer escritora en su época


(…)No, mil veces no, Eduarda; aleja de ti tan fatal tentación, no publiques nada y guarda para ti sola tus versos y tu prosa, tus novelas y tus dramas: que ese sea un secreto entre el cielo, tú y yo(...)Esto es insoportable para una persona que tenga algún orgullo literario y algún sentimiento de poesía en el corazón; pero sobre todo, amiga mía, tú no sabes lo que es ser escritora. Serlo como Jorge Sand vale algo; pero de otro modo, ¡qué continuo tormento!; por la calle te señalan constantemente, y no para bien, y en todas partes murmuran de ti. Si vas a la tertulia y hablas de algo de lo que sabes, si te expresas siquiera en un lenguaje algo correcto, te llaman bachillera, dicen que te escuchas a ti misma, que lo quieres saber todo. Si guardas una prudente reserva, ¡qué fatua!, ¡qué orgullosa!; te desdeñas de hablar como no sea con literatos. Si te haces modesta y por no entrar en vanas disputas dejas pasar desapercibidas las cuestiones con que te provocan, ¿en dónde está tu talento?; ni siquiera sabes entretener a la gente con una amena conversación. Si te agrada la sociedad, pretendes lucirte, quieres que se hable de ti, no hay función sin tarasca. Si vives apartada del trato de gentes, es que te haces la interesante, estás loca, tu carácter es atrabiliario e insoportable; pasas el día en deliquios poéticos y la noche contemplando las estrellas, como don Quijote. Las mujeres ponen en relieve hasta el más escondido de tus defectos y los hombres no cesan de decirte siempre que pueden que tina mujer de talento es una verdadera calamidad, que vale más casarse con la burra de Balaam, y que sólo una tonta puede hacer la felicidad de un mortal varón. Sobre todo los que escriben y se tienen por graciosos, no dejan pasar nunca la ocasión de decirte que las mujeres deben dejar la pluma y repasar los calcetines de sus maridos, si lo tienen, y si no, aunque sean los del criado(...)He aquí, bosquejada deprisa y a grandes rasgos, la vida de una mujer literata. Lee y reflexiona; espero con ansia tu respuesta(...)

y por otro lado, un texto y una preciosa presentación realizados por Gracia de Trafegando Ronseis.


Afírmase que o feminismo xurdiu cando unha muller aprendeu a ler, pero isto é certo se engadimos que foi cando tamén aprendeu a escribir. A maior parte das mulleres foron reducidas a unha especie de semianalfabetismo durante moito máis tempo cós homes. E necesitaron moito máis tempo aínda para acceder á liberdade intelectual de escoller os seus temas de lectura. Pero a loita máis longa tivérona que protagonizar para conseguir seren recoñecidas pola súa produción escrita. Moitas veces practicada en segredo, agochada baixo nomes masculinos, imos ver como moitas delas tiñan acceso á escrita grazas aos muros dos conventos, situación que cambiará a partires do século XIX. Pondo o hábito, as mulleres gañaban un pouco en mobilidade social, pagando un alto prezo: renunciar á súa feminidade e á súa sexualidade.
No século XIX a muller érguese para realizar o seu destino, a súa vida e a súa morte. Que as mulleres escriban -ben ou mal, importa menos- e que o fagan para publicar no século XIX é un paso, unha revolución sen volta atrás. Coller a pluma era coller a espada, contra todo. Escribir delataba vida intelixente, vida pensante inexpresada durante séculos: unha non historia que agora comeza a se converter en historia.


lunes, 9 de marzo de 2009

Redeiras

Ayer, Día de la Mujer Trabajadora, os mostrabamos un texto que hacía referencia a una de las profesiones que muchas veces han sostenido la economía familiar en Galicia: las costureras.

Hoy, siguiendo con el tema, os proponemos otro oficio -tradicionalmente femenino- básico para la economía gallega. Se trata del de las redeiras, que podéis ver plasmado en el artículo Redeiras, la puntada necesaria de Lara Varela. Un oficio tradicional desarrollado en duras condiciones que no se ve reconocido ni en los salarios-muy bajos debido muchas veces al intrusismo- ni en una clara cualificación profesional.



Para saber más:

O Peirao: Asociación de Redeiras de Galicia

"Os oficios" de Xoaquín López Fernández(na biblioteca)



domingo, 8 de marzo de 2009

8 de marzo: Día Internacional da Muller

Un día especial coma hoxe, que non debiera nin ter que celebrarse xa que iso significaría moitas cosas, queremos mostrarvos un texto da Biblioteca Milladoiro-Malpica realizado por Olga Rodríguez adicado ás costureiras.

Anos cincuenta. Un exército bulangueiro de mozas percorre cada mañá os camiños para chegar ó taller no que serán aprendizas e logo, se lles aproveita o aprendido, oficialas e...COSTUREIRAS.
Coas primeiras ganancias mercarán o seu propio medio de producción: a MÁQUINA de COSER. Alfa, Singer, Refrey, Sigma... están nos soños destas mozas que se farán expertas en zurcidos e remendos e en corte e confección (A miña muller/filla ten dúas carreiras, bromeaban os homes) Mozas que se farán contratar por horas ou por xornadas nas casas que poidan pagalo e logo, ó volver ás súa, coserán toda a roupa da familia. O seu traballo ten ademáis un grande valor engadido para a casa pois os seus coñecementos supoñen unha fonte de aforro e, en moitos casos, de ingresos. Desde un pantalón de mahón a un enxoval ou un traxe de noiva... ¡non hai peza que se resista!

Aqueles talleres eran a FP das mulleres galegas. Lugares nos que se sentaban en círculo en sillas costureiras, lugares de charla e de bromas (Vai buscar a pedra de afiar as agullas, era un encargo frecuente para a recén chegada) de complicidades, de rivaliades, lugares de coñecemento moi especializado: multitude de tipos de oxais, de sisas, de cuellos, de petos, de telas...cada un co seu nome propio. Autenticos templos de aprendizaxe. O mundo en feminino.
Traballo senlleiro da conciliación familiar, podía facerse na propia casa. Tódolos fogares tiñan un cuarto da costura cando aínda non era moda que cada fillo tivese o seu dormitorio.. Esta fonte de ingresos, nunca suficientemente valorada, permitiu pagar o transporte dos fillos para ir estudar, pagar a letra do coche, do piso recén adquirido, pagar... Senlleiro tamén en innovación e documentación: da máquina de levar na cabeza, pasaron á de pé e á automática. Calquera costureira era quen de interpretar complexos planos, tamén chamados patróns, e lía con facilidade revistas extranxeiras sabendo que burda significa centro de documentación de moda.

Logo chegou o listo para levar e a confección barata. E foron desaparecendo as tendas de telas e os talleres. Algunhas, tentaron facerlle a competencia á producción industrial etiquetando co seu nome as prendas que saían do seu taller. Pero non sobreviviron.

Hoxe. Cada mañá, un exército silandeiro de mulleres percorre os camiños (agora en coche) para entrar a tempo nos talleres industriais nos que se sentan en filas de costas unhas ás outras, descoñecen o proceso completo da cofección e cobran infrasalarios. Pero están aseguradas. E cosen, en xeral, para unha firma masculina.
Na lembranza de Carme, Maruxa, Tiluca, Victoria, Reme, Loli e todas cantas vos fixeron a roupa.

viernes, 6 de marzo de 2009

El Club de los Comecómics estrena sofá

Hoy tuvimos la primera reunión del club en torno a Asterix y Obélix después de que abriéramos la biblioteca tras las obras y la verdad es que esos sofás rojos invitan a la lectura y a las conversaciones agradables.

L@s chic@s demostraron ser unos auténticos conocedores de las andanzas de los personajes de Uderzzo y Goscinny; jugamos a nombrarlos, adjetivarlos, emparejarlos y expusimos nuestros favoritos: Obelix ganó por goleada y curiosamente, alguien que no dice ni guau pero tiene una gran personalidad-Ideafix-despertó bastante entusiasmo entre las chicas.

Hablamos también de sus creadores, de cómo es uno de los cómics franceses con más éxito, traducido a más de 107 lenguas y dialectos, de algunas de las inspiraciones de Uderzo para crear los dibujos, del final casi recurrente en todas las aventuras, de las frases y mejores momentos. En fin, que el tiempo pasó volando: !Por Tutatis...!


Aquí los tenemos, capturados para la posteridad, tomándome el pelo fuera de las clases(no perderse ese par que atentamente devora el cómic !al reves!)

jueves, 5 de marzo de 2009

Domingo Villar no instituto



Hoxe, o alumnado de 4º de ESO tivo a oportunidade de coñecer ao autor da novela Ollos de auga. O escritor, dende o comezo, gañou aos asistentes ao coloquio: primeiro por reivindicar a lectura libre, é dicir, fóra as lecturas obrigatorias, benvida a elección lectora. Despois, por debullar o seu periplo vital, onde non faltou a experiencia laboral nunha empresa familiar, o fracaso dunha montaxe teatral, o traballo de guionista en diferentes series de TV, o rexeitamento dunha apetitosa oferta (formar parte da produtora que lanzou o exitoso formato de Cámara Café).... Pero sobre todo, os que tivemos o pracer de oílo aprendemos que cando un ten un soño debe perseguilo e o seu foi ser escritor; e dá igual que haxa que escribir ata altas horas da noite ou que haxa que arrolar un bebé mentres se concibe un best-seller -admirable: afirmouno alguén de sexo masculino-. Tamén nos decatamos de que as novelas en lingua galega poden ser traducidas ao francés, italiano, ruso, español con expectativas de éxito.... aínda que sobre todo, sobre todo, quedamos cunha marabillosa frase do noso conferenciante:
A LITERATURA DÁ LECCIÓNS DE HUMILDADE TODOS OS DÍAS...

NOTA: Grazas á Editorial Galaxia e á Vicedirección do centro que fixeron posible este agradable encontro.

martes, 3 de marzo de 2009

Lugares de cine

Enredando na rede, atopei esta curiosidade grazas ao blog Cine Historia. Ademáis das localizacións da adaptación cinematográfica de Crepúsculo ou da recentemente premiada nos Oscars Slumdog Millionaire podédes atopar outros lugares máxicos grazas ao proxector situados ademáis no mapa de GoogleEarth.

A única pega é que hai que coñecer como mínimo o título da película no idioma orixinal aínda que se utilizádes na ventana de procura unha inicial calquera, enseguida despleganse os títulos que a xente foi sumando. E por certo, mirade o moito que viaxou o bo de James Bond na última entrega.

viernes, 27 de febrero de 2009

2º ESO B, unha copla gañadora no concurso do Entroido



Esta crise do carallo


Os de B estamos aquí,
temos moito que dicir,
cantaremos unha coplilla,
a cambio dunha tortilla.

Non pretendemos guerrear,
só queremosvos cantar,
unha cantiga sobre a crise,
para nós poder gañar.

Moita xente está no paro,
as empresas xa pecharon.
E agora que mais dá?
Xa non se arreglará..
Esta crise do carallo,
deixounos sen traballo,
somos moitos así xa,
isto nunca acabará...
É ímolo advertir,
acabarmos por roubar,
os bocatas do Manolo,
para poder almorzar.

Voume poñer a mangar,
as carteiras dos profesores,
e as dos nenos tamén,
non se salva aquí ninguén.

Os veciños do Porriño,
xa non temos un euriño,
así que iremos a mercar,
e esqueceremonos de pagar.

Se non temos que comer,
non teremos onde vivir,
non queda mais que ir a pescar,
ao rio Mondariz.

Moita xente esta no paro,
as empresas xa pecharon.
E agora que mais dá?
Xa non se arreglará!!

ESTA CRISE DO CARALLO!!

(Música: "Para no verte más". La Mosca)

miércoles, 25 de febrero de 2009

Coraline

Acaba de salir al mercado esta adaptación a novela gráfica del libro de Neil Gaiman, por P. Craig Russell, uno de los dibujantes de Conan, Batman o La Guerra de las Galaxias. Aunque en un principio el libro está dirigido al público infantil, la versión que hoy os presentamos es "apta para todos los públicos" y muy, muy adictiva.
La historia comienza cuando Coraline, que recientemente se ha mudado a un viejo caserón con sus evasivos padres, descubre una misteriosa puerta que puede conducirla a una realidad paralela donde habitan unos padres casi perfectos. Un gato negro y una piedra agujereada le ayudarán a sobrevivir en un mundo en el que nada es lo que parece. Reseña en Editorial Roca Juvenil
Web del escritorNeil Gaiman
Y por si fuera poco, en breve podremos ver en el cine la adaptación en 3D de la historia. De momento, aquí tenéis un avance pero no os olvidéis antes de echarle un vistazo a este misterioso libro que desde hoy habita en la biblioteca.

Página oficial de la película(merece la pena por el diseño aunque tarda un poco en cargar)

martes, 24 de febrero de 2009

Entroido


As veces o Entroido deixa imaxes curiosas. Esta foto tomouse durante o desfile de Vigo o pasado sábado: dous rapaces disfrazados de mortos viventes xogando á Play ou a calquer outro artiluxio do demo(supoño, que eu deste tipo de tecnoloxía nada sei...)mentras que as carrozas están a piques de pasar.

jueves, 19 de febrero de 2009

miércoles, 18 de febrero de 2009

Inauguración


Este luns por fin inauguramos a nosa biblio despois de estar pechada por obras. Acompañáronnos nesta festa a antiga bibliotecaria, encargada de cortar a fita, varias nais da ANPA, gran parte dos nosos compañeiros e, como non, os alumnos.

Como non hai festa sen música nin biblioteca sen palabras, o alumno Néstor Sutil de 2º ESO C deleitounos cunha Zarabanda de J. S. Bach para frauta travesera, mentres que a súa compañeira Lara Piedrabuena leu o texto "Eloxio dos libros" de Álvaro Valverde que reproducimos nesta entrada.

Xa que estamos no Entroido, houbo orellas, flores e doces varios para todos que axiña desapareceron.


ELOXIO DOS LIBROS

Por la descripción del paraíso, y la ceguera de Tobías y por el viaje

de Jonás alojado en el vientre de una ballena.


Por las aventuras de Ulises a través de un mar color de vino y por la
explicación de sus hazañas hasta que pudo regresar a Ítaca.


Por las enseñanzas de Virgilio acerca del tiempo que nos huye,
irremediable, y, cómo no, por las de Horacio, que nos animó a
disfrutar del momento que pasa y a llevar una vida retirada y modesta.


Por los jardines y fuentes de los versos árabigos, porque evocan la
pérdida del inmenso desierto.


Por la flor del cerezo y la luna y el río, y por los pabellones y por las
batallas que cantan los poemas de los clásicos chinos.


Por el amor que ha abierto las murallas de todos los castillos de la
historia y por los trovadores que inventaron el modo de asaltarlas.


Por las coplas escritas a la muerte del padre, y las noches oscuras y la senda escondida, y la hermosa locura que inventó Don Quijote.


Por el descenso a los infiernos donde habitan los monstruos y el ascenso a los cielos donde viven los ángeles.


Por la busca del tiempo que creímos perdido en la patria feliz de la infancia.


Por los cuentos de hadas y los cuentos de lobos, por su felicidad y por su miedo.


Por los cantos oscuros de las tribus remotas, tan acordes al ritmo con que suena la Tierra.


Por la tristeza y por el entusiasmo que se esconden detrás de las líneas escritas por cualquier ser humano.


Por los mares del mundo: los del norte y sus sagas, los del sur y sus
islas; y los de la persecución de Moby Dick y los profundos del Nautilus.


Por los héroes de leyenda y los seres reales porque son las dos carasn de la misma existencia.


Por las volteretas de todas las vanguardias y los sueños que inventan con sus saltos festivos.


Y por todos los libros, incontables, que admiten recordar lo olvidado
y volver a lugares donde nunca estuvimos y vivir esas vidas que jamás viviremos.


Porque el mundo es un libro que nos lee y que escribimos."

jueves, 12 de febrero de 2009

Hablando de Darwin

Hoy se cumplen 200 años de su nacimiento y aunque a estas alturas conocemos la enorme transcendencia que tuvo su teoría de la evolución, una auténtica bomba para una época dominada aún por las ideas creacionistas, queremos dejar constancia de un texto que aparece en su libro Diario del viaje de un naturalista alrededor del mundo en el que Charles Darwin cuenta sus percepciones al final del viaje a bordo del Beagle:

(...)Hay varias otras fuentes de goce en un largo viaje, las cuales son de índole más racional. El mapa del mundo deja de ser una hoja muerta y se convierte en un cuadro lleno de las más diversas y animadas figuras. Cada parte adquiere sus propias dimensiones: los continentes dejan de ser considerados como islas, y éstas como meras manchas, puesto que en realidad son mayores que muchos reinos de Europa. África o Norteamérica y Sudamérica son nombres con los que desde niño estamos familiarizados; pero hasta después de haber navegado varias semanas a lo largo de pequeñas partes de sus costas no se adquiere la convicción plena de las vastas extensiones que esos nombres representan en nuestro inmenso globo(...)

Glaciar Perito Moreno(Argentina)

lunes, 9 de febrero de 2009

Mundo de tinta

Existen muchos libros dentro de los libros como La historia interminable, Días de reyes magos, El juego del ángel…y la triología que hoy recomendamos desde la biblioteca: Corazón de tinta(2004), Sangre de tinta(2005) y Muerte de tinta(2008) de la escritoria alemana Cornelia Funke.

A través de estos libros, en los que cada capítulo es introducido por una cita literaria, acompañamos a personajes del mundo real: Meggie, su padre Mo, Resa, Elinor al encuentro de un mundo habitado por hadas, elfos, hombres de cristal pero también personajes sanguinarios como Capricornio y sus secuaces, Cabeza de Víbora…pero ¿qué es lo que provoca que ambos mundos se encuentren?. El encanto de las palabras cuando el padre de Meggie las lee en voz alta.
Especialmente recomendado para aquellos que disfrutan con los mundos fantásticos y la lectura.
Aquí abajo os dejamos el trailer de la película rodada a partir de Corazón de tinta que se acaba de estrenar en Alemania. Si ya habéis leído alguno de los libros, ¿se corresponden físicamente estos actores a la idea que os habíais hecho de los protagonistas?.


lunes, 2 de febrero de 2009

Música de cine

Para aquellos que además de disfrutar del cine tienen oídos para la banda sonora, en Youtube podéis encontrar unas cuidadas selecciones musicales de compositores de todas las épocas realizadas por el usuario benidebney. Lo mejor es que además de que la música está perfectamente ensamblada, aparecen también las portadas de todas las películas.
Como muestra, ésta dedicada a Danny Elfman, colaborador habitual del director Tim Burton(Eduardo Manos Tijeras, La novia cadáver):

También merece la pena echarle un ojo a los trabajos sobre Ennio Morricone(La Misión, El juego de Ripley), John Williams(Indiana Jones, Parque Jurásico), Jerry Goldsmith(Alien, La profecía)...

domingo, 1 de febrero de 2009

Maus

Es el nombre que recibe este impresionante cómic de Art Spiegelman galardonado con el premio Pulizter en 1992. A lo largo de sus páginas el dibujante narra los recuerdos de su padre-un superviviente polaco de Auschwitz que no parece acostumbrase a los nuevos tiempos- y la dificil relación que mantiene con él.
Toda la historia, presentada en blanco y negro, muestra a unos personajes caracterizados como ratones, gatos, cerdos con tanta fuerza que después de las primeras tres páginas uno parece olvidarse de esta particularidad.
Muy recomendable, además de estar editado también en gallego.
Guía para profes

martes, 20 de enero de 2009

Edgar Allan Poe na biblioteca

Neste ano de conmemoracións, non nos debemos esquecer a Poe(19 de xaneiro de 1809), mestre do xénero gótico de terror. Na biblioteca atoparás algunhas das suas obras:
Las aventuras de Arthur Gordon Pym.
O escarabello de ouro
Los crímenes de la calle Morgue
O relato fantástico: de Poe a Lovecraft(antoloxía)
El gato negro y otros relatos de horror.
e un curioso CD: Tales of mystery and imagination. Edgar Allan Poe por The Alan Parson Project; integrado na colección de pop de EL País, con relatos musicados do noso autor.

jueves, 15 de enero de 2009

Ya va quedando menos...


y es que después de estas semanas de cierre forzoso estamos deseando ponernos manos a la obra para colocar todo en su sitio, sin una mota de polvo y así poder disfrutar de esta enorme biblioteca que nos ha traído el año nuevo.

Después de las obras, tenemos un espacio que casi dobla el que teníamos antes. No queremos aventurar nada más para que el día que la inauguremos-porque de una forma u otra, contamos con ello-seáis los primeros en sorprenderos. Ya queda poco...

martes, 13 de enero de 2009

Un par de enlaces interesantes

ahora que tenemos la biblioteca cerrada por obras por lo menos hasta final de mes:

El poder de la palabra (...)una web dedicada a la prosa poética, en ella encontrarás fragmentos de textos literarios, así como la biografía e imágenes de sus autores....Para acompañarte en la lectura podrás ver también obras de arte, imágenes de edificios, composiciones clásicas, bandas sonoras y una selección de los más importantes premios literarios, artísticos y culturales (...)y la Enciclopedia de las Aves , una completísima página elaborada por la Sociedad Española de Ornitología en colaboración con la Fundación BBBVA en el que podemos encontrar un inventario multimedia de las más de 563 especies que se pueden encontrar en España.

lunes, 12 de enero de 2009

El vagón de las mujeres

Ese es el título que recibe esta novela de Anita Nair que este trimestre vamos a intentar compartir en la sala de profesores. Un libro ambientado en un país y una época en el que los derechos de las mujeres se ven supeditados a las necesidades de los hombres muy recomendable para aquell@s que disfrutan con los libros que dicen algo más.
Sinopsis:

Akhila, una mujer de cuarenta y tantos años, soltera, y de quien ha dependido siempre su familia, siente un repentino impulso de huir de todo. Un día compra un billete hacia la ciudad costera de Kanyakumari, gloriosamente sola por primera vez en su vida y determinada a romper con todas las obligaciones de su anterior vida brahman. En la intimidad del vagón de tren compartirá confidencias con otras cinco viajeras.Janaki, esposa mimada y madre confundida; Margaret, una profesora de química seducida por la poesía de los elementos y casada con un marido tiránico e insensible, demasiado egoísta como para reconocer las necesidades de su mujer; Prabha, una sumisa esposa que busca su verdadera identidad; Sheela, una muchacha de catorce años que comprende los últimos deseos de su abuela mejor que nadie; Marikolanthu, cuya inocencia fue destruida por una noche de lujuria; y Akhila, que espera que sus historias cambien su vida y le ayuden a resolver la pregunta que le atenaza: ¿Puede una mujer ser feliz decidiendo permanecer soltera o necesita siempre a un hombre a su lado para sentirse completa?
Muy recomendable es el sitio oficial de la escritora india (en inglés) donde además de ofrecer información sobre la autora, su bibliografía y algunos artículos y ensayos, encontramos este enlace con una guía para Clubs de lectura.