sábado, 17 de mayo de 2014

Feliz Día das Letras!

Aínda que foi o pasado xoves, non queremos deixar de falar sobre o que foi a I Quedada literaria de Vigo e bisbarra na que participaron os CEIP Emilia Pardo Bazán, Ría de Vigo, Carrasqueira, O Pombal, Santa Mariña de Redondela, Frian, o IES do Castro e os membros do club de lectura do noso centro. Unha xuntanza para compartir libros, a lingua que nos une e facer algunha que outra amizade, propiciada por Antonio Fernández, responsable da biblioteca do CIFP Manuel Antonio e Marta, do servizo de Normalización Lingüística de Vigo e a colaboración dos responsables de bibliotecas escolares e da BM de Redondela.

A primeira hora da mañá, os centros distribuíronse polo parque de Castrelos segundo as idades dos rapaces para compartir un tempo de lectura silenciosa, logo compartida en parellas e por último, intercambiar as recomendacións que fixemos para agasallar, en forma de marcapáxinas. Tamén tivemos un rato para xogar ao "teléfono escacharrado" a partir dos inicios de capítulos dos libros.
Falaron das súas lecturas favoritas entre eles e tamén, para os informativos rexionais, momento que aproveitou  a nosa alumna Tamara para defender unha educación non sexista a propósito da súa recomendación de Penúltimas Tendencias de Carlos Negro.



Despois deste tempo para coñecerse, chegaron as actuacións dos rapaces aos pés do Museo Quiñones León, con Uxía Blanco como mestra de cerimonias. Entrañable a implicación dos máis cativos e a seriedade con que fixeron as representacións dos contos, poesías e cancións que traían preparadas para mostrar.
Pola nosa banda, as dúas Tamaras do club de lectura de 4º e 1º Bacharelato leron o diálogo de  "Na oficina de obxectos perdidos" de Made in Galiza de Séchu Sende.

Agora, a esperar a xuntanza do curso que ven, como dicían os nosos rapaces, despois de corear o " En galego, xa si!" de Migallas que cantaron os nenos do CEIP de Santa Mariña de Redondela durante a viaxe de regreso a O Porriño 

lunes, 28 de abril de 2014

Billie



Nueva novela de la escritora francesa Anna Gavalda con una original portada cuyo significado no descubriremos hasta los últimos capítulos de la historia. Los protagonistas: la amistad, la sexualidad, la confianza, el amor... encarnados por dos personajes- Frank y Billie- que se acaban encontrando porque parecían no tener más remedio. Ambos proceden de familias muy distintas: Franck tiene una buena posición social pero nunca se sentirá bien en casa, acosado por un padre neurótico que no acepta su homosexualidad y una madre medio deprimida mientras que Billie, fue abandonada por su madre y vive en una caravana con su padre y su madrastra que le hacen la vida imposible.
La representación de una obra teatral en clase de Lengua en la que ellos, por azar, resultan protagonistas dará comienzo a una amistad que se prolongará a lo largo de los años. 
Pero estos datos no se saben al principio. En el primer capítulo, los dos amigos, ya adultos, acaban de tener un accidente no se sabe bien en qué circustancias. Frank queda inconsciente y Billie empieza a pedir a su buena estrella que salve a su amigo, recordándole -mientras ilustra al lector mediante flashback- todas las penalidades por las que han tenido que pasar desde ser  aquellos "apestados del colegio... el mariquita de salud delicada y su Cosette de vertedero".  En estos recuerdos se va perfilando el personaje de Billie por su peculiar forma de hablar: la de una deslenguada que saca a relucir sus orígenes suburbiales cuando hace falta, tierna cuando habla del afecto que tiene a su amigo y relata la forma en que ambos han salido adelante, preciosista al describir el Paris en printemps que conocen en un viaje de estudios...

Muy recomendable. Acaba de llegar a la biblioteca. ¿Serás el primero en leerla? 

O poema do luns: Tatuaxe


 
Non quero que me digas para sempre
Non quero ser nunca tinta imborrable
Non quero convertirme en cicatriz.
Só quero os nosos nomes sobre a area.
Algo que nos una ata a seguinte onda.

Penúltimas tendencias. Carlos Negro
(Xa na biblioteca)


lunes, 7 de abril de 2014

El poema del lunes


Me cansé del amarillo de las baldosas
y abandoné el camino.
Evité el ciclón, sí,
pero ahora paseo por superficies blandas
que se tragan mis pies.
Esta es la verdad,
aunque a todos cuento
que conservo mis chapines rojos.
Últimamente me encuentro
con muchos ojos condescendientes:
ya todos saben que nunca llegué a Oz.


Polaroid(Todos parecemos más fuertes en las fotografías). Carmen Ruiz Fleta
Ilustración: Rebeca Jiménez Pintos
(para el álbum Simplemente Dorothy de Nadia Lafuente Iruzubieta)