miércoles, 20 de febrero de 2013

El guardián invisible

No sabía de este libro hasta que vi una entrevista a su autora, Dolores Redondo, en el programa Página2. Me llamó la atención porque la novela negra es un género muchas veces "con género", porque la protagonista es una mujer policía también y sobre todo, por el paraje en el que se localizaba la entrevista que supongo, por el mimo que acostumbra tener este programa de la 2 con las localizaciones, pertenecía a los alrededores de Elizondo.

¿Y por qué este pueblo navarro, me diréis? Porque  es en este núcleo, capital del valle de Batzán, donde se va a centrar toda la trama de la novela. La inspectora Salazar es nombrada para investigar un caso de asesinato que ha ocurrido en su localidad natal, así que se desplaza desde Pamplona para hacerse cargo. A su llegada tiene que enfrentarse con una peculiar forma de presentar a la víctima, una adolescente del pueblo, cuyos zapatos alineados y alejados del lugar del crimen, facilitaron su descubrimiento. Pero no solo eso,  Elizondo es también el encuentro con sus orígenes: dos hermanas con unas situaciones familiares complicadas, la tía que la crió desde niña y la presencia de un antiguo terror asociado a su madre.
Estas circunstancias parecen dificultar el avance de un caso que se complica con la aparición de nuevas víctimas y la confirmación de que hay un modus operandi. Y si la novela no tenía suficiente con estos ingredientes, Dolores Redondo incorpora seres de la mitología vasco-navarra que campean por la historia como si fueran personajes de carne y hueso: belajiles o brujas, el basajaun o una especie de yeti que protege el bosque y se encarga de que haya equilibrio, la Mari o personificación de la madre tierra...
A priori, podemos creer que el punto racional que se le supone a la investigación de un caso de  asesinato no puede funcionar cuando convive con elementos fantásticos pero os aseguro que no es así y que esta historia os va a atrapar desde el principio.

Por último os comento que esta novela inicia la trilogía del Batzán y, como comentaba su autora en el programa del que hablaba al principio, ya tiene vendidos los derechos para ser llevada al cine por lo que recomiendo su lectura antes de que esto ocurra. La podéis encontrar en la biblioteca editada ya al galego por Xerais.

martes, 19 de febrero de 2013

Recitando á Rosalía


O próximo venres 22 estaremos co alumnado de 1º, 2º e 3º ESO e o profesorado deses grupos no patio nunha manifestación poética organizada polo EDNL e o equipo da biblioteca para conmemorar o nacemento da poetisa galega. En caso de chuvia, o recital pasaría ao luns.

lunes, 18 de febrero de 2013

Dia del Síndrome de Asperger

Queremos poner de relevancia este día con esta selección de lecturas sobre el síndrome de Asperger que comparte la escritora Gemma Lienas( a más de uno le sonará el nombre por esos coloridos diarios de Carlota  que tenemos en la biblioteca) a través de su canal en Youtube.



De paso, aprovecho para recomendaros dos de los libros de los que habla Gemma que podéis encontrar  en la sección de literatura juvenil y  de cómics. El primero es la novela El curioso incidente del perro a medianoche de Mark Haddon, del que ya hablamos en su día en el blog.
En María y yo de Miguel Gallardo el dibujante habla de su experiencia como padre de una niña con síndrome de Asperger. A través de sus viñetas ilustra un viaje que hizo con su hija a Canarias y nos hace partícipes de su personal forma de entenderse con su hija y de la dificultad que a veces supone superar las  situaciones más cotidianas. Por cierto, esta novela gráfica fue llevada a la gran pantalla en forma de documental. También merece la pena echarle un vistazo.



jueves, 14 de febrero de 2013

¿Se acerca San Valentín?

Pues; toma corto de Walt Disney y encima, nominado a los Oscar de este año:



y no sé por qué, me recuerda mucho a este otro que proyectamos en la biblioteca hace un par de años otro 14 de febrero:

martes, 12 de febrero de 2013

Entroido

Como cada año, la temática del carnaval en el instituto estuvo ligada al proyecto anual: el CINE. Para ir animando a profes y alumnos, los miembros del equipo de la biblioteca íbamos a encargarnos de ambientar el recibidor. Este año la cosa pintaba difícil pero después de darle muchas vueltas, nos decidimos por montar un decorado al estilo gala de los Oscar. Ahí es nada.
Dos estatuas bien grandes enmarcaban el paseo de la fama. Un paseo con sus correspondientes estrellas doradas que, a última hora del viernes, algún profe se encargó de personalizar con rotulador permanente. Al fondo, un panel de photocall con el logo de la biblio que hace unos años hizo nuestro compañero Juan Carlos y como colofón, una alfombra roja por la que nos paseamos cada mañana desde el lunes. Así da gusto ir a trabajar.
Y dado que no queríamos que nadie  tuviera excusas para no disfrazarse, preparamos unas imágenes de personajes de películas para hacer los montajes que podéis ver a continuación, además de diferentes accesorios para cambiar un  poco de aspecto(gorros, labios, gafas). Podéis ver el resultado en esta galería.


Entre foto y foto, por fin llegó el viernes y con él, la celebración del carnaval propiamente dicha. Una especial expectación en el ambiente y alumnos disfrazados o con bolsas de dudoso contenido empiezan a desfilar desde primera hora de la mañana por el recibidor. La sirena del segundo recreo da paso a un correr a las clases y  aseos a fin de prepararse para la fiesta. Y ya aparecen los primeros personajes:
Charles Chaplin

Toy story

Avatar

Por no faltar, no faltaron ni los cámaras que filmaron la entrega de los Oscar

Ni los niños de Charlie y la fábrica de chocolate bailando el archiconocido Gangnam style.
Y la celebración del Entroido en el instituto fue transcurriendo entre parodias de la gala de los Oscar y de los premios MTV( que aún no sabemos qué tenían que ver con el cine), coreografías de Grease, de Thriller y de Rocky y coplas que nos sirvieron a todos para ponernos a punto para los días de fiesta que vendrían a continuación.

miércoles, 6 de febrero de 2013

Encontro con Ledicia Costas

O pasado venres tivemos a oportunidade de contar con Ledicia Costas no instituto. A autora falou aos grupos de 4º ESO dos seus inicios coma escritora, das súas outras ocupacións- porque da escritura en galego nesta terra é dificil vivir- do seu compromiso coa lingua e como non, da xénese das dúas novelas das que nos veu  falar. Todo o mundo quedou sorprendido de que a primeira, Unha estrela no vento,  a escribira con tan só dezaseis anos, inspirandose na súa época coma estudante nun instituto de Beade. E certamente, aos rapazes e rapazas do noso  encantoulles polo que representa dunha realidade na que fácilmente se poden sentir reflectidos.

 
Para falar da súa segunda novela-O corazón de Xúpiter., Ledicia comezou proxectando un video moi relacionado coa trama.Moitos dos rapaces e rapazas xa o coñecían e aqueles que non, quedaron certamente abraiados coas imaxes. Tratabase do testemuño de Amanda Tood, unha moza de Canadá que fai uns meses acabara coa súa vida tras ser sometida a buying a través das redes sociais ao longo de moito tempo. Aquí volo deixamos para quen non coñezades  o caso.


E logo, viu o tempo das cuestións. Un pouco tímidos ao principio, os rapaces e rapazas non se atrevían a romper o xeo pero ao pouco soubemos que significan para a autora as citas que encabezan cada capítulo- musicais na primeira novela e literarias na segunda-, cal é o seu autor favorito- Saramago-, o tempo que tardou en rematar a súa última novela, a súa tendencia aos finais tristes, a súa vea poética...(http://poetasdahostia.blogaliza.org/)
E como non hai encontro co autor no que o alumnado non queira un recordo en forma de autógrafo, nos derradeiros minutos Ledicia viuse rodeada por un público maioritariamente femenino  e tamén, algún rapaz que, damos fe, demandou o seu a escondidas.
Grazas Leticia pola túa amabilidade e ao departamento de Lingua Galega e á editorial Xerais que propiciaron o encontro.

lunes, 28 de enero de 2013

Parabéns, Fina

A nosa homenaxe á escritora Fina Casalderrey polo seu recente nomeamento na RAG(Real Academia Galega). Un paso máis no recoñecemento da literatura infantil e xuvenil.

Todos os libros, a túa disposición na biblioteca: andeis de lecturas temáticas.

viernes, 25 de enero de 2013

Un día cualquiera

Ayer, cualquiera que subiera a la biblioteca a segunda hora se hubiera podido encontrar al grupo de 4º ESO  A comentando el primer capítulo de The body in the Library de Agatha Christie. Un improvisado club de lectura en el que Elvira, su profesora, no les dejaba decir ni pío en otro idioma que no fuera el inglés. Esperemos que cuando lleguen al epílogo del libro, no tenga que venir a la biblioteca Miss Marple para solucionarnos la papeleta...

Y ya en el recreo, desde  las mesas del fondo un coro de risas llama la atención. ¿De qué se ríen estos tres de 1º ESO?.
 
Simulando que iba a colocar un libro en una estantería próxima, me asomo un poco y hago aquello que dicen que es de muy mala educación: leer por encima del hombro. Una simple ojeadita et voilá, el misterio resuelto: La guía sexual de Titeuf de Zep, un clásico del instituto. Una buena manera de aproximarse a ciertas temas sobre los que a veces les cuesta pedir información. Pues nada, a seguir disfrutando.



viernes, 18 de enero de 2013

De relaciones virtuales

Qué casualidad: acabo de leer dos libros de literatura juvenil que son una reflexión sobre los peligros de Internet y las nuevas formas de comunicación que esta entraña.
En Donde surgen las sombras de  David Lozano Garbala Alex, un joven  de  18 años aficionado al rol, desaparece sin dejar rastro tras entrar, por casualidad, en un peligroso juego que no es tan virtual como parece. Su grupo de amigos no puede aceptar el hecho de que se haya ido sin decirles nada y por ello, deciden investigar por su cuenta, apoyados por  un policía. A medida que avanza la investigación, una serie de crímenes comienzan a suceder con un punto en común: alguien está eliminando a los  responsables del único plano del antiguo trazado de alcantarillado de la ciudad. ¿Tendrá este hecho algo que ver con la desaparición de Alex? 
En O corazón de Xúpiter de Ledicia Costas la protagonista es Isla, una adolescente que se muda a una ciudad costera con los problemas que eso supone: habituarse a un nuevo hogar,  un nuevo instituto, hacer nuevos amigos. El mismo día de su llegada conoce dos personalidades distintas. De día, Carballo, un compañero de clase obstinado en hacerle la vida imposible y de noche, Xúpiter, un ciberamigo de un chat con el que parece tener mucho en común. Isla, la protagonista, irá afianzando los lazos con este último, entre conversaciones sobre el firmamento al que ambos son muy aficionados y poco a poco, irá confundiendo esta confianza con algo parecido al amor. Mientras, la vida real cada vez le es más ajena.

¿Con cuál quedarse?. Aunque la historia de la primera es atractiva y engancha desde el primer momento, personalmente prefiero la segunda. Se lee de un bocado, tiene una trama  para reflexionar sobre temas muy variados como el acoso escolar, las relaciones virtuales, la homosexualidad, la amistad sin concesiones y  además cuenta con un lenguaje fresco y bien llevado. Otro punto a su favor, Ledicia, la autora, nos regala entre capítulo y capítulo citas de libros de todas las épocas (Los escarabajos vuelan al atardecer, El señor de las moscas, El extranjero, Un mundo feliz...) a la vez que nos ilustra sobre un buen número de mitos relacionados con las constelaciones.

miércoles, 16 de enero de 2013

Mourir auprès toi

Un canto de amor a los libros este corto en la técnica de stopmotion realizado por el director Spike Jonze- autor de la adaptación al cine de Donde habitan los monstruos- junto a la diseñadora de bolsos Olympia Le Tan. ¿Y cómo se llega a esta colaboración?. El director conoce a la diseñadora y le pide una portada bordada de El guardián entre el centeno para decorar su casa y esta, a cambio, le propone hacer juntos el corto.  Cabe destacar que Olympia Le Tan ya se había inspirado en los libros para diseñar sus bolsos, tal vez influenciada por el trabajo de ilustrador de su padre Pierre Le Tan.


















Por si tenéis curiosidad por saber cómo se hizo el corto, en este enlace os dejo el making off.

jueves, 10 de enero de 2013

Contos nas ondas

Velaquí o resultado dunha das recreacións sobre o relato de Agustín Fernández Paz "O caso do extraño empregado" que os rapaces e rapazas de Fina de 3º ESO B fixeron na clase de Lingua e Literatura galega. Eles elaboraron o diálogo do segundo interlocutor que o escritor deixara en puntos suspensivos e abofé que non o fixeran nin tan mal...

miércoles, 9 de enero de 2013

Versos que el viento arrastra

Una delicia este libro de poemas de Karmelo C. Iribarren ilustrado por Cristina Müller para la editorial El Jinete Azul, repleto de pinceladas de ciudad entre sus páginas. Para jóvenes lectores y no tan jóvenes.

Los libros 
no son para mirarlos, 
son para tocarlos, 
abrirlos,
y leerlos,
que es como entrar en ellos.

Prueba y verás.

Te recuerdan 
a cuando viajas
a una ciudad diferente, 
y todo te parece nuevo,
sorprendente,
y hasta un poco misterioso. 


"El libro de la vida" de David Kracov
  Via Tecnoculto


jueves, 27 de diciembre de 2012

Os fillos do mar



Aviso: a historia que se esconde entre as páxinas desta novela atrapa igual que o anzol que pende do colo da descoñecida muller da portada do libro de Pedro Feijoo.

Simón é un arquitecto vigués de medio pelo que un día recibe unha chamada de parte dunha rica viúva moi coñecida na cidade. A señora proponlle restaurar a fonte que decora os xardíns do pazo familiar en Canido, case un símbolo da familia. Aínda que o encargo non parece estar á altura da súa profesión e as reticencias de traballar para unha casa cuxo cabeza de familia tiña sona de fascista, Simón vese obrigado polo pouco traballo que acostuma ter e acepta. O achado dunha antiga caixiña nunha cavidade debaixo da fonte desencadea toda a trama. A dona do pazo morre en estrañas circunstancias e sorprendentemente, Simón é chamado á lectura do testamento xunto cos dos fillos da viúva, Xulio Ascanio e Mariña.
Que relación pode ter Simón coa familia? Que significan as dúas antigas moedas de oro e o sobre que se reparten no despacho do avogado da familia o día da lectura do testamento? Que pasado se esconde tralo nome do pater familias?  De que cor é o mar?.
Mentres o adiviñades, acabaredes ata cansos de tanto ir e vir polas rúas de Vigo e arredores ao trepidante ritmo de Simón e Mariña.
E agora,  a ler. Seredes capaces de parar ao remate de cada capítulo? Apóstovos un real de a oito a que non...

sábado, 22 de diciembre de 2012

Bo nadal

 
 
Aproveitamos esta imaxe dos alumnos de 4º C que botaron unha man para dobrar as guías coas lecturas recomendadas para Nadal para desexarvos unhas felices festas e tempo para ler. Vémonos á volta.

martes, 18 de diciembre de 2012

Cápsulas del tiempo


Es lógico pensar que gran parte de los libros son reflejo de la época en la que se escribieron. También los hay que tratan de reflejar un momento histórico ya pasado. Lo que, tal vez, nunca nos hemos parado a pensar es que algunos libros atesoran pequeños objetos entre sus páginas que en alguna ocasión nos pudieron servir de marcapáginas o simplemente guardamos como testigos de un instante conviertiéndose así en cápsulas del tiempo.
La Universidad Complutense de Madrid ha estado catalogando y digitalizando sus fondos históricos y entre las hojas de los libros ha encontrado una variada cantidad de objetos organizados por temáticas que podéis ver en esta interesante muestra virtual de la Biblioteca Complutense.

viernes, 14 de diciembre de 2012

martes, 11 de diciembre de 2012

Delicioso suicidio en grupo


Un título curioso para un libro lleno de humor y sátira. Arto Paasilinna parte del dato de que Finlandia ha sido uno de los países con mayor tasa de suicidios del mundo para tejer la historia de un viaje hacia la esperanza.
La trama comienza cuando un fracasado hombre de negocios decide finalizar con su vida en un granero cercano a su casa de campo pero al llegar allí, se encuentra a un antiguo militar que ha tenido la misma idea  y al que se le ocurre salvar. Juntos, deciden posponer su decisión y dignificarla, en cierta modo. Llegan a la conclusión de que, tal vez, en el resto del país existan otras personas con su misma inquietud y ¿ por qué no convocarlas mediante un congreso de suicidas?. Algo que en un principio parece demasiado absurdo para que funcione se convierte en un éxito y de esta primera llamada surge un grupo de voluntarios a la muerte dispuesto a todo. Aprovechando que uno de los aspirantes a suicida tiene una flota de autobuses, planean emprender un viaje que se irá dilatando en el tiempo y en el espacio a fin de encontrar el lugar más apropiado para lanzarse hacia la muerte a doscientos por hora desde un autobús llamado "La flecha de la muerte". 
Pero, claro, un viaje tan largo da lugar a muchas historias personales: las tretas de un sami pastor de renos, un encuentro desafortunado con una tropa de hinchas medio nazis, las anécdotas de un "aguatragedias" que poco a poco van endulzando el ánimo del grupo, incipientes historias de amor, episodios cómicos en torno a la bebida...En fin, la novela no tiene desperdicio y bien merece la pena hacer caso a uno de sus personajes: "joder, vaya pandilla de tarados más cachonda. Me quedo para ver en qué para esto"

miércoles, 5 de diciembre de 2012

Visita á Balaidos


Deixámosvos o vídeo que gravaron os profes de E. Física durante a visita ao estadio de Balaídos o pasado mes de novembro. Estreamos micrófono na biblioteca e nótase; a dobraxe de Álvaro e David, pese ao balbordo que facían os seus compañeiros decorando o recibidor para o Nadal, quedou bastante ben. Graciñas aos compañeiros de O recanto de Leo por asesorarnos.

lunes, 3 de diciembre de 2012

Coeducamos?

Interesante web para desmontar estereotipos sobre a muller nos medios de comunicación con documentación, exemplos variados( videos de youtube, publicidade na radio, prensa, cine)  e enlaces de interese. Moi aproveitable. Creada polo grupo Comunicar.

sábado, 1 de diciembre de 2012

Radio encubierta

The boat that rocked
Director: Richard Curtis
Nacionalidad: Inglesa
Año de estreno: 2009

Nos encontramos en medio del Mar del Norte, desde donde un barco, tripulado por locutores de una estación de radio pirata, se dedica a esquivar la normativa del gobierno británico de emitir rock and roll solamente durante dos horas diarias. Pero la música tiene más fuerza que cualquier prohibición y es capaz de  conseguir que unos 25 millones de oyentes escuchen embelesados las canciones de los Rolling Stones, The Kinks, The Who, Beach Boys... para desesperación del primer ministro.
¿Por qué hay recomiendo esta película?. En primer lugar por su banda sonora, cuyos temas podéis escuchar seleccionados en el blog Exquisiteces .Después, por la buenísima interpretación de los actores que dan vida a los locutores de radio, personajes extremos que viven volcados en su profesión y por último, porque es una película estupenda para pasar el rato y reírse un poco.

viernes, 30 de noviembre de 2012

As linguas dos animais

Se fai pouco conmemoramos o Día contra a violencia de xénero, hoxe atopamos este conto entre un dos libros que imos incorporar na biblioteca. Trátase dunha colección de relatos da tradición oral, transcritos por Xosé Miranda, que testemuña a lexitimidade de certos comportamentos desde sempre:

Fai un labrego un día cazar e atopou unha cobra. Apuntoulle coa escopeta e xa a ía matar, cando ela lle falou e lle dixo:
- Non me mates. Se me matas, de min non sacarás nada e, se non me matas, concedereiche o don de entender as linguas dos animais. Entenderás todo canto falen. Pero non podes revelarlle este segredo a ninguén. Se o fas, morrerás no mesmo intre.
Concedeu o labrego a vida a serpe e ela agasallouno co don. Ó outro día, cando chegou cos bois da arada e lles deu de comer nas manxadoiras, sucedeu que a par dos bois estaba un burro. O burro preguntoulle ó boi:
- ¿Que tal te tratou o amo?
- Enchoume de traballo- contestou o boi.
E díxolle o burro:
- Porque queres. Fai o enfermo e non comas.
Pero, como o amo coñecía a linguaxe dos animais, botouse a rir, e pola tarde xunguiu o burro e o burro non quería tirar polo arado, pero o amo fartouse de darlle paos e non lle quedou outra ca arar.
Cando chegaron á noite, preguntoulle o boi:
- ¿Qué tal te trataron?
- Ben- dixo o burro.
- ¿E non se queixou da miña falta?
- !Maldita leva!. Dixo que se non te poñías ben mañá, que te leva ó matadoiro.
O amo estaba escoitando desde a cociña, onde ceaba, e riu sen podelo evitar. A muller quedou intrigada e quería saber por que ría. Pero o home non podía descubrir o segredo se non quería morrer. A muller enfadouse e marchou para a cama. E non melloraron as cousas para o outro día.  En fin, que nin se falaban, e o home empezou a pensar se non sería mellor contarllo todo para que se desenfadase.
Nesto, escoitou o capón que cantaba no muro da aira:
-!Cacaracá, cacaracá!
- ¿Cantas mulleres tes?- preguntoulle o can.
- Cacaracá. Tódalas pitas do curral.
- ¿E podes gobernarlas?
- Cacaracá. Se non podo, collo unha tralla. ¿Ou pensas que son como o amo, que non pode con unha?
O amo seguiu o consello e amañou o asunto sen necesidade de contar o segredo.

Da que pensar, non?

domingo, 25 de noviembre de 2012

25 de novembro, unha vez máis.


A nosa pequena aportación para este día. 
Club de lectura Pino Manso lendo

sábado, 24 de noviembre de 2012

Con Agustín Fernández Paz

Deixo a crónica que o meu compañeiro da biblioteca Juan Carlos fixo sobre un encontro literario moi especial.

O pasado luns, varias das rapazas do clube de lectura de 4º viron cumprido un dos seus soños: coñecer persoalmente a un dos seus autores favoritos: Agustín Fernández Paz. Foi unha tarde emocionante para as máis declaradamente fans ( “habendo Justins Biebers!”, como sinalaba o propio autor ). Deliciosa para todos os que compartimos ao redor dunha mesa de cafetería repleta de chocolates, refrescos de cola e pasteis (“os escritores tamén comemos” ), a xenerosa conversa do autor de Cartas de Inverno.
Foron máis de dúas horas que nos semellaron dez minutos (mágoa que os empregados da ORA non entendan da elasticidade do tempo). Máis de dúas horas nas que Agustín nos embelesou contándonos dende os seus autores favoritos (Valente, Kafka,…), ata as diferentes etapas do seu proceso creativo. Dende a súa dedicación tardía á literatura ata o blog que ven de estrenar. Dende as anécdotas con algún dos seus moitos lectores adolescentes ata as súas películas favoritas. Falounos, por suposto dos seus propios libros. Dos que para el son máis queridos. Daqueles cuio éxito lle resulta inesperado. E trouxonos, como presente, un dos célebres cadernos de follas amarelas nos que manuscribe as primeiras versión das súas obras.
En resumo, constatamos unha vez máis o certa que é aquela frase de Tapies que reza: “Para ser un gran artista cómpre ser unha gran persoa”. Só agardamos que a “ aperta en grupo” con a que o despediron as rapazas do clube, non lle teña deixado secuela física algunha.


Grazas á profesora de Lingua  Dorinda Castro por facilitar o contacto e levarlles ata Vigo. Tamén á Juan Carlos e á nai de Xandra que fixeron posible unha tarde non lectiva donde as alumnas aprenderon moito. E, coma non, a Agustín pola sua xenerosidade.

jueves, 22 de noviembre de 2012

Rapoemas

Que mellor forma de celebrar o Día de Santa Cecilia, patrona da Música que unendo música e poesía? No libro- disco Rapoemas, a cantante viguesa Aid interpreta unha selección lírica galega a ritmo de rap. Rosalía de Castro, Manuel Curros Enríquez, Manuel Antonio e Álvaro Cunqueiro cantados polos bardos do século XXI máis presto que nunca.

miércoles, 21 de noviembre de 2012

Jezabel


Recién llegada a la biblioteca, esta novela de Irène Némirovsky nos presenta una viuda de la alta sociedad de extraordinaria belleza llamada Gladys Eysenach  que se enfrenta a la justicia acusada de asesinato. La víctima es un estudiante desconocido y con pocos recursos al que acusan de ser su último amante. 
El caso genera una gran curiosidad; mientras en la sala se barajan multitud de hipótesis sobre las razones de Gladys, ella  rememora una parte de su vida. Desde su infancia con una madre despótica y carente de amor hacia ella- tal vez un retrato de la madre de la propia escritora- hasta el momento que marca un antes y un después en su vida: el descubrimiento del efecto que su belleza ejerce sobre los hombres. Un atributo que la convierte en una mujer egoísta y superficial a la que todo el mundo debe adorar. Pero el paso de los años no perdona a nadie y aunque tiene una fisionomía excepcional, no puede evitar que su hija deje de parecer una adolescente y que a su alrededor comience a cuestionarse la edad de ambas.
¿Y por qué el título de este libro es Jezabel?. La única alusión a este nombre es una frase del estudiante en el momento de morir. Buscando en la red, nos enteramos de que Jezabel era un personaje bíblico del Antiguo Testamento;  una reina ansiosa de poder y de vida licenciosa que intentó desbancar el culto de Yahvé en Israel.

Un personaje bíblico femenino cuya sensualidad es sinónimo de pecado y que, como Salomé,  ha inspirado diferentes versiones. En el cine da título a una película protagonizada por Bette Davis y en la música, fue cantada por  Edith Piaf.

Ahora ya solo os queda dejaros seducir por sus encantos y disfrutar de la novela.

lunes, 19 de noviembre de 2012

Magosto 2012

O pasado martes 13 (vaia data...!) celebramos o tradicional magosto no instituto. Ademais das castañas, houbo xogos coma o soga tiras, as carreiras de sacos xigantes e a morte súbita nas que os alumnos e alumnas tiveron que demostrar a súa destreza. Tamén o departamento de Educación Física tivo que dar o seu para controlarlles a todos.
Deixámosvos esta galería coma mostra do que foi a tarde.

jueves, 15 de noviembre de 2012

A xogar!


Acabamos de mercar para a biblioteca este xogo de preguntas e respostas sobre a historia, as tradicións, a xeografía , a cultura e a lingua en Galicia.  Chámase Arume Xogal e nos recreos, está esperando por vos.

jueves, 8 de noviembre de 2012

Va de vampiros

Normalmente, los doodles del buscador Google me gustan pero si además, hacen referencia a la literatura, mucho más. Con este en blanco y negro y rojo sangre se celebra el 165º aniversario del nacimiento de Bram Stoker,  creador del vampiro literario por excelencia. Y hablando de Drácula, en la biblioteca tenemos unas cuantas referencias al personaje:

- Drácula,  la novela escrita en 1897 por Bram Stoker.
- Un problema de osos-uno de los relatos de Amor dos quince anos, Marilyn de Agustín Fernández Paz- en el que encontramos al vampiro viviendo en A Coruña. La humedad del clima está acabando con su salud por lo que decide acudir a una consulta privada donde dejará de una pieza al médico que le atiende.
- Drácula, la película de Francis Ford Coppola(1992).
- Detective Conan, asasinato no castelo de Drácula.

 Y si lo tuyo es la gran pantalla, aún está en los cines Hotel Transylvania, una película de animación en la que encontramos a Drácula un poco estresado como padre de familia debido a la peculiar historia de amor de su única hija:



miércoles, 7 de noviembre de 2012

Música de cine

Ya sabéis que cada año, desde la biblioteca, intentamos que en distintas materias se trabaje en torno a un tema común. Este curso va DE CINE y como queremos que os vayais haciendo ya a la idea, aquí os dejamos una colaboración del director José Antonio Bayona (sí, el mismo que recientemente estrenó Lo imposible) con el grupo Keane que hemos encontrado por Twiter, via Bibliotecas de Coruña.
A disfrutar. 


jueves, 1 de noviembre de 2012

Reunión terrorífica

 
El pasado martes por la tarde tuvimos una reunión especial para estrenar los grupos de 1º ESO. Dada la cercanía de la celebración de Samaín y puesto que uno de los libros elegidos era "Cando petan na porta pola noite" de Xabier P. Docampo preparamos un encuentro en el que los alumnos del grupo que lo habían leído contaran a sus compañeros sus relatos preferidos de este libro. A lo largo de la semana, las chicas del grupo de lectura de 4º y algún voluntario de 3º nos habían estado ayudando a ambientar la biblioteca para la ocasión recortando y colgando murciélagos, calabazas, brujas aquí y allá. Y algo debían sospechar los alumnos de 1º porque cuando llegó la ocasión estaban nerviosísimos. Más de uno se había traído dentadura de vampiro y hasta una linterna apareció por allí...
Para empezar, Xoel, de 1º, explicó a sus compañeros la tradición del Samaín y después de llamar al orden un par de veces para poder contar los relatos con el ambiente adecuado, Alina, la alumna de 4º encargada de uno de los grupos, pudo comenzar una de las historias: O espello do viaxeiro. Después le tocó el turno a O Fornadas, la historia preferida, tal vez por truculenta, de los alumnos. Nos la contó Xoel, con algunas puntualizaciones de Alina y mías porque aquello de que "al Teixo lo abrieran en canal" no nos acababa de convencer...
Seguimos con tres leyendas urbanas contadas por Iria y Flor de 4º y Lara de 1º que cautivaron a sus compañeros pero no tanto como el momento truco- trato en el que descubrieron una calabaza llena de gominolas. Una pausa para retomar los relatos del libro; O cumpremortes fue el relato escogido por Marta para seguir el hilo terrorífico. Por último, otra leyenda urbana sobre dedos cortados que remató en un buen susto y algo dulce para recuperarse.

lunes, 29 de octubre de 2012

La delicadeza

Segunda lectura del grupo de 4º ESO del Club de Lectura del instituto. Natalie ha encontrado su compañero ideal en François y junto a él vive una existencia tranquila hasta que un día, todo lo que han construído juntos desaparece al ser su esposo atropellado por una furgoneta de reparto de flores cuando salía a correr.
A partir de ese momento, Natalie pierde el interés por todo, no quiere ver a nadie ni soporta la lástima de los demas. En su duelo trata de acompañarla, de una forma no desinteresada, su jefe Charles que está enamorado de ella desde la primera entrevista de trabajo que le hizo. 
Cuando Natalie decide reincorporarse al trabajo, refugiandose en las horas de oficina, un beso inesperado a un compañero de trabajo en el que nunca había reparado, la despierta de su letargo y poco a poco, la obliga a sentir curiosidad por lo que le rodea, volviendo a la vida. Pero su jefe no está dispuesto a consentir que nadie ocupe un lugar en su corazón.

Y ya que este curso el proyecto de centro propuesto por el equipo de la biblioteca es el CINE, os comento que La delicadeza fue llevada a la gran pantalla este mismo año. Si pincháis sobre el título, es posible ver el trailer.

miércoles, 24 de octubre de 2012

Día da biblioteca

Hoy celebramos el Día Internacional de las bibliotecas, una iniciativa que culmina un mes, Octubre, dedicado a ensalzar la labor de las bibliotecas. En la nuestra, como cualquier inicio de curso, es un periodo de gran actividad ya que hay que poner en marcha muchos proyectos que se desarrollarán a lo largo del curso: formación de usuarios en 1º  ESO y 1º Bachillerato, creación de carnets, selección y puesta en funcionamiento de las mochilas viajeras, proyecto para los grupos del Club de lectura, diseño de la actividad Hora de Ler, planteamiento del proyecto documental integrado anual; este curso, sobre el cine, selección de fondos para autopréstamo en la sala de profesores...
Pero no todas las iniciativas parten de la biblioteca; algunos profesores como Ana, dan relieve a este día proponiendo que en la hora de Atención Educativa de 1º ESO se realicen marcapáginas como estos que hicieron sus alumnos.

Desde aquí queremos animar a profesores, familias y alumnos a participar en todas nuestras propuestas y a aprovechar todo lo que la biblioteca escolar os ofrece:  libros, películas, Cd- roms, prensa y revistas, música y cómo no,  el asesoramiento de las personas que nos encargamos de la gestión. De verdad, no somos tan malos como nos pintan.

jueves, 18 de octubre de 2012

La librería ambulante

Acaba de llegar a la biblioteca esta novela de Christoher Morley escrita en 1917 que fue un éxito en su época y es considerada un clásico de la literatura norteamericana. Una novela amable y sencilla, muy recomendable,  que hace honor a una de las reflexiones que encontramos entre sus páginas: " Un buen libro debe ser simple. Y como Eva, debe provenir de algún lugar entre la segunda y la tercera costilla. Una historia que es solo cerebro no vale demasiado."

La historia nos la cuenta Helen McGill, una mujer soltera que vive en una granja de Nueva Inglaterra con su hermano Andrew a principios del siglo XX. La convivencia entre los dos discurre plácidamente, con el duro trabajo en la granja de por medio, hasta que a Andrew le entran aspiraciones de ser escritor y contra todo pronóstico, triunfa. En ese momento, presionado por las editoriales para que publique nuevos libros, comienza a desatender su trabajo en el campo y a pasarse semanas viajando a fin de documentarse para nuevos libros. Helen debe hacerse cargo de todo el trabajo y comienza a estar harta.
Uno de esos días en los que su hermano está ausente se presenta en la granja el señor Mifflin, un extraño personaje guiando un carromato repleto de libros. Se presenta como el propietario de la librería ambulante el Parnaso que pone a la venta para dedicarse también él al oficio de escritor. Helen, sin pensarselo demasiado y temerosa de que su hermano aparezca en cualquier momento y vea en la oferta otra oportunidad para viajar incansablemente, invierte todos sus ahorros en la compra y abandona la granja. El señor Mifflin la instruirá durante unos dias y con él conocerá la libertad de vivir en la naturaleza, sin un destino fijo, de acercar la cultura a remotas granjas donde lo más parecido a la literatura que se posee son los libros de oraciones y sobre todo, la convertirá en una persona autosuficiente. Lo que Helen aporte al señor Mifflin hay que esperar a leerlo en la novela.

miércoles, 17 de octubre de 2012

De premios

Desde la biblioteca queremos sumarnos a las felicitaciones a la editorial Kalandraka por el Premio Nacional a la Mejor Labor Editorial Cultural correspondiente al año 2012 por "su compromiso con la literatura infantil, destacando el cuidado de los textos, junto con la calidad de la ilustración y la dedicación a géneros más complejos como la poesía". En el Faro de Vigo leemos un artículo que habla un poco de su trayectoria  y comprendemos mejor qué tienen sus libros que nos gustan tanto, como docentes y como padres.
Y como queremos que sepáis de qué estamos hablando estos días tenéis, nada más entrar en la biblioteca, esta selección de libros de la editorial:
Otro premio que nos gusta especialmente es el Premio Nacional de Fomento de la Lectura  para el programa Página 2. Un programa de televisión de calidad, con un formato moderno, atractivo para acercar los libros a todo tipo de público. Merece la pena no perderselo los domingos a partir de las 21,00.